Het zit er op, of eigenlijk begint het pas, of eigenlijk was het al begonnen, maar dan zonder mij. Ok, er bestond dus een wereld waar ik wel over gehoord had en een heel klein beetje gebruik van maakte, maar er bleken vele onbekende mogelijkheden te zijn. Jacob de ontdekkingsreiziger heeft opnieuw ontdekt (met een beetje hulp van anderen, dat wel natuurlijk)
Mijn favoriete Dingen (of dingen die ik bijna dagelijks gebruik) zijn toch wel Google Alerts en de RSS feeds. Daarnaast Twitter, maar dan vooral om nieuws en nieuwigheden te volgen (Ja, dat was niet de bedoeling van Twitter, maar dat is dan jammer.) Nou ja, en verder gebruik ik de veel bekendere Google Maps, YouTube en Flickr.
Deze cursus heeft mij laten zien wat er zoal aan 2.0 toepassingen zijn, en wat er mee gedaan zou kunnen worden (voorlichting, andere wijze van communiceren met onze klanten), of wat er mee gedaan zou moeten worden (archivering?). Het heeft mij er over laten nadenken.
Het einde van deze cursus betekent natuurlijk niet dat er geen nieuwe 2.0 toepassingen meer bijkomen. Dat zal doorgaan en waarschijnlijk nog weer sneller dan hiervoor. Ik vrees dat het niet eenvoudig zal zijn om die iedere keer maar weer tot mij te nemen, alhoewel ik nu door het volgen van o.a. Archief 2.0, De Digitale Archivaris en de bladerende en schrijvende Ingmar genoeg gevoed zal worden.
Het is nu natuurlijk aan ons, de cursisten, om de rest van onze organisatie zo ver te krijgen om "iets" te doen met het geleerde. Wie neemt het initiatief? (Wij doen al best wel veel, maar het mag iets gestructureerder, heb ik het idee.)
23-Archiefdingen was voor mij een digitale ontdekkingsreis door een steeds veranderende wereld.
woensdag 26 januari 2011
maandag 17 januari 2011
Archiefding 22: Mobiele toepassingen
Ik heb al sinds 1998 een mobiele telefoon (model koelkast), dus ik was al snel verkocht (weliswaar mede vanwege een ernstig zieke moeder, maar toch). Natuurlijk vervolgens om de paar jaar een nieuw model aangeschaft (ik kan mijn eigen mobiele-telefoonmuseum beginnen), en de mogelijkheden werden steeds uitgebreider en uitgebreider. (Ik kan het niet helpen, maar ik blijf het heel bijzonder (of bizar) vinden om in 2005 ergens vanuit de binnenlanden van het straatarme Malawi mobiel te staan bellen met mijn zus, met een zodanig kraakheldere lijn dat het was alsof zij naast mij stond. De volgende stap was het kunnen maken en verzenden van een zojuist genomen foto van mijzelf bij de Taj Mahal, die vervolgens 30 seconden later te bewonderen was op een mobiele telefoon in Nederland. Wat gaat het snel, en wat is het toch een geweldige uitvinding!)
Enfin, mijn volgende toestel zal een smartphone zijn, maar die heb ik nu dus nog niet. Ik heb de smartphones van twee collega's snel bekeken. Één daarvan is medeblogger Lias 2.0. Hij heeft eerder deze maand al geblogt over zijn rond de jaarwisseling aangeschafte iPhone en stak zijn enthousiasme niet onder stoelen of banken. Vooral de "trein-app" (niet zijnde afkomstig van de NS) deed het heel erg goed bij hem.
Als het gaat om het maken van "apps" die archiefdiensten zouden kunnen inzetten, dan denk ik toch in eerste instantie aan locatiegebonden toepassingen. Bijvoorbeeld: je richt je telefoon op een straat of gebouw en vervolgens krijg je oude foto's van die straat of dat gebouw te zien. Dat is natuurlijk de meest simpele variant, die verder uit te bouwen is met historische (of eventueel bouwkundige) informatie over die straat of dat gebouw. Een aardige toepassing lijkt mij ook het laten zien (middels oude afbeeldingen) van een historische gebeurtenis die heeft plaatsgevonden op de plek waar de smartphone gebruiker staat, desnoods (als het een plek is waar veel gebeurtenissen hebben plaatsgevonden) gecombineerd met de dag van "vandaag" (dus: op de dag af zoveel jaar geleden gebeurde op deze plek het volgende, maar waarschijnlijk sla ik nu door).
Enfin, mijn volgende toestel zal een smartphone zijn, maar die heb ik nu dus nog niet. Ik heb de smartphones van twee collega's snel bekeken. Één daarvan is medeblogger Lias 2.0. Hij heeft eerder deze maand al geblogt over zijn rond de jaarwisseling aangeschafte iPhone en stak zijn enthousiasme niet onder stoelen of banken. Vooral de "trein-app" (niet zijnde afkomstig van de NS) deed het heel erg goed bij hem.
Als het gaat om het maken van "apps" die archiefdiensten zouden kunnen inzetten, dan denk ik toch in eerste instantie aan locatiegebonden toepassingen. Bijvoorbeeld: je richt je telefoon op een straat of gebouw en vervolgens krijg je oude foto's van die straat of dat gebouw te zien. Dat is natuurlijk de meest simpele variant, die verder uit te bouwen is met historische (of eventueel bouwkundige) informatie over die straat of dat gebouw. Een aardige toepassing lijkt mij ook het laten zien (middels oude afbeeldingen) van een historische gebeurtenis die heeft plaatsgevonden op de plek waar de smartphone gebruiker staat, desnoods (als het een plek is waar veel gebeurtenissen hebben plaatsgevonden) gecombineerd met de dag van "vandaag" (dus: op de dag af zoveel jaar geleden gebeurde op deze plek het volgende, maar waarschijnlijk sla ik nu door).
woensdag 12 januari 2011
Archiefding 21: Archief 2.0
Halverwege deze cursus heb ik mij aangemeld bij Archief 2.0 en ik volg het via Twitter. En daar houdt het vervolgens ook een beetje mee op.
Ik weet niet wat het is. Ik vind het interessant om 'nieuwigheden' te volgen, en ik vind het ook niet vervelend om bepaalde discussies "mee te lezen" (zoals bijvoorbeeld die over of de Archiefwet zijn langste tijd heeft gehad. Maar op de een of andere manier ben ik blijkbaar niet bereid om tijd te steken in het "meedoen" met zo'n discussie. En dat is best wel gek, want ik heb over veel zaken een mening (mijn collega's kunnen dat beamen). Maar blijkbaar discuseer ik liever mondeling over onderwerpen, dan dat ik er over schrijf/blog.
Ik kende het "Manifest voor de Archivaris 2.0" nog niet. Sinds ik deze cursus doe (en bij mij de "ogen verder zijn geopend") kan ik natuurlijk niet anders dan het merendeel van de punten te onderschrijven.
Ik weet niet wat het is. Ik vind het interessant om 'nieuwigheden' te volgen, en ik vind het ook niet vervelend om bepaalde discussies "mee te lezen" (zoals bijvoorbeeld die over of de Archiefwet zijn langste tijd heeft gehad. Maar op de een of andere manier ben ik blijkbaar niet bereid om tijd te steken in het "meedoen" met zo'n discussie. En dat is best wel gek, want ik heb over veel zaken een mening (mijn collega's kunnen dat beamen). Maar blijkbaar discuseer ik liever mondeling over onderwerpen, dan dat ik er over schrijf/blog.
Ik kende het "Manifest voor de Archivaris 2.0" nog niet. Sinds ik deze cursus doe (en bij mij de "ogen verder zijn geopend") kan ik natuurlijk niet anders dan het merendeel van de punten te onderschrijven.
dinsdag 4 januari 2011
Archiefding 20: Footnote
Het is absoluut een mooie site, met vele mogelijkheden. Ik heb een beetje rondgekeken en hier en daar een zoekopdrachtje geplaatst, zoals naar mijn favoriete duo Oliver Hardy en Stan Laurel. Dat viel helaas wat tegen. De zoektocht naar gegevens over mijn verre, verre achterneef Franklin Delano Roosevelt leverde (logischerwijs) meer gegevens op, maar ook dat vond ik wat tegenvallen. (Ik ben zijn stamboom, met dus ook gegevens over mijn familie, ook niet tegengekomen, maar daar zal ik wel voor op een andere site moeten zijn.)
Het gaat mij te ver om in het kader van deze cursus alle "hoeken en gaten" van deze site te ontdekken. (Ik heb ook niet alle opdrachten gedaan.) Hoewel de site erg Amerikaans overkomt, en hier en daar wat "druk" is, denk ik dat een Nederlandse variant zeker succesvol zou kunnen zijn. Maar dan moet het wel een landelijke site zijn, waaraan alle archiefdiensten mee kunnen doen.
Het gaat mij te ver om in het kader van deze cursus alle "hoeken en gaten" van deze site te ontdekken. (Ik heb ook niet alle opdrachten gedaan.) Hoewel de site erg Amerikaans overkomt, en hier en daar wat "druk" is, denk ik dat een Nederlandse variant zeker succesvol zou kunnen zijn. Maar dan moet het wel een landelijke site zijn, waaraan alle archiefdiensten mee kunnen doen.
vrijdag 17 december 2010
Archiefding 19: Genealogie 2.0
Sinds het begin van deze cursus wordt ik via RSS/egofeeds en via Google Alerts op de hoogte gehouden als de naam van onze archiefdienst op een website of blog genoemd wordt. Dus via die meldingen zie ik regelmatig onze archiefdienst "voorbij komen" op genealogie-sites. Ik vind het dan vooral leuk wanneer het gaat over de persoons/archiefkaarten of de woningkaarten die de afgelopen jaren zijn overgebracht en waarbij ik als archiefinspecteur zeer direct betrokken ben geweest. (Het betreft hier door genealogen gewilde bestanden die nog door weinig archiefdiensten worden aangeboden aan het publiek.)
De genoemde sites zijn natuurlijk vooral van belang voor de genealogen zelf. Onderlinge uitwisseling van informatie en tips, en eventueel het voor elkaar onderzoek doen. Prima.
Verder is het natuurlijk interessant voor een archiefdienst om te volgen "hoe men over jou denkt". Mocht dat op onderdelen niet zo positief zijn, dan komt wel de vraag: wanneer reageren wij wel en wanneer niet? Als één persoon iets negatiefs roept, niet reageren, maar als meerdere personen dat doen, wel reageren? Of alleen als er pertinente onjuistheden worden geuit? Maar het hoeft natuurlijk niet negatief te zijn, en wellicht worden er wel goede suggesties gedaan die de dienstverlening kunnen helpen verbeteren.
Vanuit onze archiefdienst wordt nu, blogger Lias 2.0 memoreerde dit ook al, een groot project opgezet om alle Militieregisters on-line, en via crowd sourcing, ontsloten te krijgen. Ik ben benieuwd hoe dit afloopt.
De genoemde sites zijn natuurlijk vooral van belang voor de genealogen zelf. Onderlinge uitwisseling van informatie en tips, en eventueel het voor elkaar onderzoek doen. Prima.
Verder is het natuurlijk interessant voor een archiefdienst om te volgen "hoe men over jou denkt". Mocht dat op onderdelen niet zo positief zijn, dan komt wel de vraag: wanneer reageren wij wel en wanneer niet? Als één persoon iets negatiefs roept, niet reageren, maar als meerdere personen dat doen, wel reageren? Of alleen als er pertinente onjuistheden worden geuit? Maar het hoeft natuurlijk niet negatief te zijn, en wellicht worden er wel goede suggesties gedaan die de dienstverlening kunnen helpen verbeteren.
Vanuit onze archiefdienst wordt nu, blogger Lias 2.0 memoreerde dit ook al, een groot project opgezet om alle Militieregisters on-line, en via crowd sourcing, ontsloten te krijgen. Ik ben benieuwd hoe dit afloopt.
zondag 12 december 2010
Archiefding 18: LibraryThing
Ik heb geen eigen account aangemaakt! Mede omdat ik een beetje 2.0-moe begin te worden (o jee), maar vooral omdat ik mijzelf toch niet mijn hele boekenkast op LibraryThing zag plaatsen. Ik vind dat ik (uiteraard) hele mooie en bijzondere boeken in mijn kasten heb staan (er zullen niet veel personen zijn met prachtig Noordkoreaans proza), maar ik heb geen behoefte om dat met de hele wereld te delen of om er over te discussiëren. Ja, ik vertel er wel over, maar dan in de analoge wereld met mijn vrienden en kennissen.
Maar om het wel te leren kennen heb ik aan de 23archiefdingen-boekenkast een drietal boeken toegevoegd, waaronder dan toch maar één uit Noord-Korea. Die was te vinden via het systeem van de Library of Congress, maar er was geen kaft beschikbaar, dus die heb ik er maar even bijgescand en toegevoegd. Zie hier voor dat door mij toegevoegde boek. Bij de overige twee boeken moest ik overigens ook zelf een plaatje van de kaft toevoegen, maar die was via de site zelf al te vinden. En verder moest je natuurlijk weer zelf trefwoorden toevoegen. (Stel je voor dat ik dat met alle boeken uit mijn boekenkasten zou moeten doen!)
Ik ben er bepaald nog niet van overtuigd dat wij als archiefdienst onze boeken (ook) zouden moeten kenbaar maken via LibraryThing. Het kan natuurlijk geen kwaad, maar het zal weer heel wat werk zijn om dat voor elkaar te krijgen en bij te houden. En of het dat allemaal waard is, weet ik nog niet. Ik ben benieuwd naar verdere ervaringen van het Nationaal Archief in deze.
Maar om het wel te leren kennen heb ik aan de 23archiefdingen-boekenkast een drietal boeken toegevoegd, waaronder dan toch maar één uit Noord-Korea. Die was te vinden via het systeem van de Library of Congress, maar er was geen kaft beschikbaar, dus die heb ik er maar even bijgescand en toegevoegd. Zie hier voor dat door mij toegevoegde boek. Bij de overige twee boeken moest ik overigens ook zelf een plaatje van de kaft toevoegen, maar die was via de site zelf al te vinden. En verder moest je natuurlijk weer zelf trefwoorden toevoegen. (Stel je voor dat ik dat met alle boeken uit mijn boekenkasten zou moeten doen!)
Ik ben er bepaald nog niet van overtuigd dat wij als archiefdienst onze boeken (ook) zouden moeten kenbaar maken via LibraryThing. Het kan natuurlijk geen kwaad, maar het zal weer heel wat werk zijn om dat voor elkaar te krijgen en bij te houden. En of het dat allemaal waard is, weet ik nog niet. Ik ben benieuwd naar verdere ervaringen van het Nationaal Archief in deze.
zaterdag 11 december 2010
Archiefding 17: Sociale netwerken
Hoewel ik mijn analoge sociale netwerk vele malen belangrijker vind dan mijn digitale sociale netwerk, heb ik mij (uiteraard ook in het kader van deze cursus) bij een aantal netwerken aangemeld. Ik "zat" al op SchoolBANK, en ik "zit" nu ook op LinkedIn, Flickr en Facebook.
Ik ben er bepaald nog niet uit met mijn gedachten over "het digitale sociale netwerk", in de privésfeer. Ik zie mijzelf niet als iemand die via die digitale sociale netwerken nu eens flink gaat "praten of discussiëren" (of noem het "delen") met al mijn digitale vrienden. Maar sommige zaken lenen zich daar wel voor. Ik zou bijvoorbeeld na elk reisje wat foto's op mijn Facebook-pagina kunnen zetten en alle vrienden (die dat willen) kunnen ze dan meteen bekijken. Dat is handiger dan dat ik enkele vrienden via e-mail wat verkleinde foto's toezend. Maar ik zie het toch ook vooral als een netwerk dat gebruikt kan worden "als je op zoek bent naar iets", bijvoorbeeld een baan. Daar is niets mis mee, maar als je niet op zoek bent naar "iets", dan gebruik je het dus minder. (Voorbeeldje via SchoolBANK. Ik werd benaderd door een klasgenootje waar ik 27 jaar lang geen contact mee had gehad. Het analoge contact in een café was heel gezellig (herinneringen ophalen), maar uiteindelijk had zij contact gezocht vanwege mijn werk en op dat gebied wilde zij zaken doen. Zij was "op zoek naar iets".)
Het moge duidelijk zijn, mijn ervaringen zijn nog pril. (Ik heb mij pas net aangemeld bij Facebook, en de "vriendverzoeken" zijn maar net rondgezonden. Ik heb wel al wat reisfoto's geupload.) De ervaring zal leren hoe ik hier over een tijdje tegenaan kijk.
Op professioneel gebied, het volgende. Ik heb mij aangemeld bij Archief 2.0. (Nu pas? Ja, nu pas.) Ik volgde Archief 2.0 wel al via Twitter, en daar werd ik niet direct warm of koud van. Wellicht gaat dat nu veranderen. Verder geldt dat wij als Stadsarchief Amsterdam op Facebook zitten. Ik heb daar in mijn werk niet zo veel mee te maken en dus weinig ervaring mee, maar ik geloof dat het wel succesvol is.
Ik ben er bepaald nog niet uit met mijn gedachten over "het digitale sociale netwerk", in de privésfeer. Ik zie mijzelf niet als iemand die via die digitale sociale netwerken nu eens flink gaat "praten of discussiëren" (of noem het "delen") met al mijn digitale vrienden. Maar sommige zaken lenen zich daar wel voor. Ik zou bijvoorbeeld na elk reisje wat foto's op mijn Facebook-pagina kunnen zetten en alle vrienden (die dat willen) kunnen ze dan meteen bekijken. Dat is handiger dan dat ik enkele vrienden via e-mail wat verkleinde foto's toezend. Maar ik zie het toch ook vooral als een netwerk dat gebruikt kan worden "als je op zoek bent naar iets", bijvoorbeeld een baan. Daar is niets mis mee, maar als je niet op zoek bent naar "iets", dan gebruik je het dus minder. (Voorbeeldje via SchoolBANK. Ik werd benaderd door een klasgenootje waar ik 27 jaar lang geen contact mee had gehad. Het analoge contact in een café was heel gezellig (herinneringen ophalen), maar uiteindelijk had zij contact gezocht vanwege mijn werk en op dat gebied wilde zij zaken doen. Zij was "op zoek naar iets".)
Het moge duidelijk zijn, mijn ervaringen zijn nog pril. (Ik heb mij pas net aangemeld bij Facebook, en de "vriendverzoeken" zijn maar net rondgezonden. Ik heb wel al wat reisfoto's geupload.) De ervaring zal leren hoe ik hier over een tijdje tegenaan kijk.
Op professioneel gebied, het volgende. Ik heb mij aangemeld bij Archief 2.0. (Nu pas? Ja, nu pas.) Ik volgde Archief 2.0 wel al via Twitter, en daar werd ik niet direct warm of koud van. Wellicht gaat dat nu veranderen. Verder geldt dat wij als Stadsarchief Amsterdam op Facebook zitten. Ik heb daar in mijn werk niet zo veel mee te maken en dus weinig ervaring mee, maar ik geloof dat het wel succesvol is.
woensdag 8 december 2010
Archiefding 16: Instant Messaging
Mede omdat ik vanwege een vakantie-afwezigheid wat achterloop, ook met mijn gewone werkzaamheden, ga ik hier niet veel woorden aan vuil maken.
Skype kende ik al. Fantastisch middel om mijn buitenlandse vrienden te kunnen zien en mee te kunnen praten. En ja, chatten kun je er ook mee.
Zojuist heb ik via Gmail een chat-sessie achter de rug met collega-blogger Laurablogtook. Het duurde alleen even voordat de juiste uitnodigingen verstuurd en geaccepteerd waren (en het was zelfs nodig om elkaar middels de goeie oude telefoon (mobiel, dat wel) even te spreken voordat het werkte). Maar goed, dat zal aan mij gelegen hebben.
Het spijt me, maar ik zie niet echt mogelijkheden voor een gebruik in het archiefwezen. Chatten met een archiefdienst? Er zijn wel grenzen, hoor!
Skype kende ik al. Fantastisch middel om mijn buitenlandse vrienden te kunnen zien en mee te kunnen praten. En ja, chatten kun je er ook mee.
Zojuist heb ik via Gmail een chat-sessie achter de rug met collega-blogger Laurablogtook. Het duurde alleen even voordat de juiste uitnodigingen verstuurd en geaccepteerd waren (en het was zelfs nodig om elkaar middels de goeie oude telefoon (mobiel, dat wel) even te spreken voordat het werkte). Maar goed, dat zal aan mij gelegen hebben.
Het spijt me, maar ik zie niet echt mogelijkheden voor een gebruik in het archiefwezen. Chatten met een archiefdienst? Er zijn wel grenzen, hoor!
maandag 6 december 2010
Archiefding 15: Twitteren, het vervolg
Op aanraden van Petra heb ik mij helemaal aan het begin van de cursus al "aangemeld" bij Twitter. Ik heb daar toen ook al over geblogd, zie mijn blog van 14 september jl.Ik "zit" vooral op Twitter om te bekijken wat voor tweets zoal voorbij komen en of dat iets is wat gearchiveerd (blijvend bewaard) zou moeten (kunnen) worden. Ik ben volger van een aantal landelijke en plaatselijke politici, wat andere bn-ers, en uiteraard ook onze twee cursusleiders. (Als mede-wereldreiziger vind ik het natuurlijk leuk om @floortjedessing te volgen, maar die twittert ongeveer 1 keer in de 7 a 10 dagen, dus dat is niet echt dynamisch. En als ik dan reageer op een tweet, krijg ik geen reactie. Maar ja, als een twitteraar heel veel volgers heeft, krijgt deze natuurlijk ook heel veel reacties, dus dat is dan ook wel weer begrijpelijk.)
Om alle inkomende tweets te kunnen stroomlijnen heb ik op aanraden van Rob Tweetdeck geinstalleerd en dat werkt inderdaad zeer rustgevend. Dus dat was een goede tip.
Goed, ik volg dus nu aantal maanden landelijke politici, en een tweetal plaatselijke wethouders, zijnde @ericvanderburg en @lodewijka. Hoewel het soms interessant is om de mening van zo'n politicus, of zijn/haar reactie op een gebeurtenis of tweet, via Twitter voorbij te zien komen, ben ik tot de voorlopige conclusie gekomen dat die tweets niet te bewaren zijn. Er zit gewoonweg te veel "rommel" (lees: niet interessant genoeg) tussen, en de interessante, nieuwswaardige tweets worden door de gewone media opgepikt en aldaar als nieuws gebracht ("Geert Wilders heeft via Twitter laten weten dat ....") en aldus bewaard. Misschien ben ik te snel met mijn conclusie, maar dat zal alleen de toekomst leren.
Om alle inkomende tweets te kunnen stroomlijnen heb ik op aanraden van Rob Tweetdeck geinstalleerd en dat werkt inderdaad zeer rustgevend. Dus dat was een goede tip.
Goed, ik volg dus nu aantal maanden landelijke politici, en een tweetal plaatselijke wethouders, zijnde @ericvanderburg en @lodewijka. Hoewel het soms interessant is om de mening van zo'n politicus, of zijn/haar reactie op een gebeurtenis of tweet, via Twitter voorbij te zien komen, ben ik tot de voorlopige conclusie gekomen dat die tweets niet te bewaren zijn. Er zit gewoonweg te veel "rommel" (lees: niet interessant genoeg) tussen, en de interessante, nieuwswaardige tweets worden door de gewone media opgepikt en aldaar als nieuws gebracht ("Geert Wilders heeft via Twitter laten weten dat ....") en aldus bewaard. Misschien ben ik te snel met mijn conclusie, maar dat zal alleen de toekomst leren.
donderdag 18 november 2010
Archiefdingen 13 en 14: Wiki's
Ik heb een aantal van de genoemde wiki-sites bekeken. Ik vond die van Tilburg en Sint-Anna Ter Muiden wel aardig. Bij een wiki is het in eerste instantie de bedoeling dat meerdere personen de betreffende site vullen met informatie. Dus als je als archiefdienst een wiki in wilt zetten, dan doe je dat omdat je wilt dat je 2.0-bezoekers 'meeschrijven' aan de site, en deze van informatie voorzien. (Met weer dat prachtige argument dat je bezoekers er een grotere betrokkenheid bij jouw organisatie van krijgen.)
Er zijn diverse onderwerpen te verzinnen voor een mooie wiki-site; ik noem er één: onze werelderfgoed Grachtengordel. Alle grachtenpandjes opnemen en laat een ieder die (historische) informatie heeft (over de panden, bewoners, monumentwaarde, interieur, inclusief foto's) de site vullen.
De gemeente Amsterdam heeft een wiki-site voor zijn ambtenaren. Het Stadsarchief vult een pagina met veel gestelde vragen over het digitale werken. Zie alhier: wiki. (Wellicht is deze alleen te zien voor de Amsterdamse cursisten.)
Zie hier mijn bijdrage op de 23-Archiefdingen wiki over mijn favoriete reisbestemming. Ik vond de site vrij eenvoudig te "snappen".
Er zijn diverse onderwerpen te verzinnen voor een mooie wiki-site; ik noem er één: onze werelderfgoed Grachtengordel. Alle grachtenpandjes opnemen en laat een ieder die (historische) informatie heeft (over de panden, bewoners, monumentwaarde, interieur, inclusief foto's) de site vullen.
De gemeente Amsterdam heeft een wiki-site voor zijn ambtenaren. Het Stadsarchief vult een pagina met veel gestelde vragen over het digitale werken. Zie alhier: wiki. (Wellicht is deze alleen te zien voor de Amsterdamse cursisten.)
Zie hier mijn bijdrage op de 23-Archiefdingen wiki over mijn favoriete reisbestemming. Ik vond de site vrij eenvoudig te "snappen".
woensdag 10 november 2010
Archiefding 12: Tagging en Social bookmaking
Het lijkt mij dat er verschillende redenen zijn waarom een organisatie de mogelijkheid biedt van het kunnen toevoegen van tags (trefwoorden) op zijn website. Als een websitebezoeker "de moeite neemt" om tags toe te voegen aan jouw website, ontstaat er een soort betrokkenheid van die bezoeker bij jouw organisatie. En dat is mooi natuurlijk. De verschillende toegevoegde tags bij een en hetzelfde plaatje geven natuurlijk een leuk beeld van de "beleving" die de diverse bezoekers hadden bij het zien van het plaatje.
Een meer serieuzere toepassing wordt het natuurlijk als een archiefdienst de "hulp" van het publiek vraagt bij het "toegankelijk maken" van onbekende mensen of gebouwen op foto's of filmpjes die zij onder hun beheer hebben. Lijkt me een prima toepassing; natuurlijk zijn er nadelen te verzinnen, maar ik denk dat de voordelen overheersen.
Wellicht is de volgende toepassing er ook nog één: als je nu wilt dat je foto's voor de hele wereld doorzoekbaar zijn, dan kun je bepaalde bij de foto's behorende trefwoorden in alle (grotere) wereldtalen als tags toevoegen. Ja veel werk, maar zelfs die Braziliaan die in het Portugees aan het zoeken is, vindt jouw plaatje.
Ik heb een eigen Delicious account gemaakt, en heb vervolgens een aantal favorieten toegevoegd. (Handmatig, want automatisch verliep dat niet zo handig. Ik vond het trouwens lastig genoeg om de website goed te doorgronden, maar dat kan ook komen doordat ik niet genoeg tijd neem om de Engelse toelichtingen goed te lezen. Ja fout, maar ik ben vast niet de enige.)
Het is grappig om te zien hoeveel andere personen dezelfde favorieten hebben, en dan vooral welke tags zij aan die website hebben toegevoegd. En natuurlijk heb ik bij een aantal van die personen gekeken welke favorieten zij nog meer hadden, en dat bracht mij dan weer op het idee sommige daarvan ook bij mij toe te voegen (en nu wel automatisch, want dat is maar één druk op een knop).
En ik heb medeblogger Lias 2.0 (onder zijn eigen naam) toegevoegd aan mijn "network".
Een meer serieuzere toepassing wordt het natuurlijk als een archiefdienst de "hulp" van het publiek vraagt bij het "toegankelijk maken" van onbekende mensen of gebouwen op foto's of filmpjes die zij onder hun beheer hebben. Lijkt me een prima toepassing; natuurlijk zijn er nadelen te verzinnen, maar ik denk dat de voordelen overheersen.
Wellicht is de volgende toepassing er ook nog één: als je nu wilt dat je foto's voor de hele wereld doorzoekbaar zijn, dan kun je bepaalde bij de foto's behorende trefwoorden in alle (grotere) wereldtalen als tags toevoegen. Ja veel werk, maar zelfs die Braziliaan die in het Portugees aan het zoeken is, vindt jouw plaatje.
Ik heb een eigen Delicious account gemaakt, en heb vervolgens een aantal favorieten toegevoegd. (Handmatig, want automatisch verliep dat niet zo handig. Ik vond het trouwens lastig genoeg om de website goed te doorgronden, maar dat kan ook komen doordat ik niet genoeg tijd neem om de Engelse toelichtingen goed te lezen. Ja fout, maar ik ben vast niet de enige.)
Het is grappig om te zien hoeveel andere personen dezelfde favorieten hebben, en dan vooral welke tags zij aan die website hebben toegevoegd. En natuurlijk heb ik bij een aantal van die personen gekeken welke favorieten zij nog meer hadden, en dat bracht mij dan weer op het idee sommige daarvan ook bij mij toe te voegen (en nu wel automatisch, want dat is maar één druk op een knop).
En ik heb medeblogger Lias 2.0 (onder zijn eigen naam) toegevoegd aan mijn "network".
dinsdag 2 november 2010
Archiefding 11: Web 2.0
Ik ben deze cursus gaan doen om iets meer te weten te komen over het hoe en waarom, en het wel en wee van de (op dit moment bestaande!) sociale media. Hoewel ik er weinig mee deed, dacht ik er een paar wel enigszins te kennen. Wel nu, dat viel tegen, er blijken zoveel meer mogelijkheden te bestaan binnen de bestaande bekende applicaties. En dan blijken er ook nog minder bekende alternatieve applicaties te zijn die wellicht net weer even anders werken en waar je net weer even wat anders mee kunt doen. (bijv. Wordpress i.p.v. Blogger, en Vimeo i.p.v. YouTube). En het houdt natuurlijk niet op, nieuwe applicaties zullen komen (en sommige ook weer gaan).
Hoe scheid je het kaf van het koren, en welke gaan wij gebruiken om onze archieven meer onder de aandacht te brengen? Tja, dat ligt voor de hand: degenen die het meest gebruikt worden door het grote publiek.
Op welke wijze gaan wij ze gebruiken? Ik voel er weinig voor om op deze plek daar nu grootse vergezichten voor te schilderen, maar het gebruik van Google Maps (voor historische plattegronden en andere locatiegebonden archiefbescheiden/informatie, hetzij met één druk op de knop, hetzij als een soort voorportaal), YouTube (voor oude filmpjes en eventueel eentje met een rondleiding door onze depots en restauratieatelier) en Flickr (voor het kunnen laten uploaden van Amsterdamse foto's enerzijds (zoals wij nu al doen) en het kunnen laten toevoegen van metadata aan onbekende foto's uit onze collectie anderzijds) zou ik zeer toejuichen. Verder is het aan onze afdeling Publieksdiensten.
Ondertussen denk ik, als archiefinspecteur, verder over de nut en noodzaak van het al dan niet moeten willen (kunnen) archiveren van sommige (door Amsterdamse gemeentelijke diensten) gebruikte toepassingen. Zijn die tweets van onze wethouders dermate van historisch belang dat ik die voor de eeuwigheid zou willen bewaren? Ik weet het nog niet zeker, maar ik denk van niet; wordt vast vervolgd.
Hoe scheid je het kaf van het koren, en welke gaan wij gebruiken om onze archieven meer onder de aandacht te brengen? Tja, dat ligt voor de hand: degenen die het meest gebruikt worden door het grote publiek.
Op welke wijze gaan wij ze gebruiken? Ik voel er weinig voor om op deze plek daar nu grootse vergezichten voor te schilderen, maar het gebruik van Google Maps (voor historische plattegronden en andere locatiegebonden archiefbescheiden/informatie, hetzij met één druk op de knop, hetzij als een soort voorportaal), YouTube (voor oude filmpjes en eventueel eentje met een rondleiding door onze depots en restauratieatelier) en Flickr (voor het kunnen laten uploaden van Amsterdamse foto's enerzijds (zoals wij nu al doen) en het kunnen laten toevoegen van metadata aan onbekende foto's uit onze collectie anderzijds) zou ik zeer toejuichen. Verder is het aan onze afdeling Publieksdiensten.
Ondertussen denk ik, als archiefinspecteur, verder over de nut en noodzaak van het al dan niet moeten willen (kunnen) archiveren van sommige (door Amsterdamse gemeentelijke diensten) gebruikte toepassingen. Zijn die tweets van onze wethouders dermate van historisch belang dat ik die voor de eeuwigheid zou willen bewaren? Ik weet het nog niet zeker, maar ik denk van niet; wordt vast vervolgd.
woensdag 20 oktober 2010
Archiefding 10: Google Docs
Ik ben begonnen met het maken van een (test) documentje, en heb vervolgens mijn groepsgenoten en een paar volgers van mij uitgenodigd om het document aan te vullen (wat enkelen al heel snel gedaan hebben). Ik heb al snel daarna besloten om het document "te openen" voor iedereen die de link weet te vinden. (Ik hoop dat dit gelukt is.)
Het lukte mij vervolgens niet om mij te abonneren op de RSS feed van dit document. Ik heb dat geprobeerd via Settings - Document settings - Editing - RSS Feeds - View feed of all documents, en kreeg toen de melding "Authorization required - Error 401", terwijl ik nota beide bene de eigenaar van het document ben!
Het uploaden van een document was ook niet echt een doorslaand succes. Bij het uploaden van een "gewoon" MS Word document (een historisch overzicht van gemeentelijke diensten en bedrijven van Amsterdam) kreeg ik de melding "unable to convert document" en daarmee was de upload mislukt. Toen heb ik van dat document een "docx" formaat gemaakt; het uploaden lukte nu wel, maar het openen van het document gaf dermate foutmeldingen dat ik "eruit gegooid werd".
Toen heb ik maar een "pdf" versie van dat document geupload. Dat ging prima; die heb ik vervolgens "gepubliceerd" voor het gehele web (maar dat heeft natuurlijk niet zo veel zin omdat niemand nu kan "meeschrijven").
Kortom: gemengde gevoelens. Vooral het feit dat een simpele upload niet lukt, is nogal frusterend. (Hopelijk doe ik iets simpels fout.)
Het lukte mij vervolgens niet om mij te abonneren op de RSS feed van dit document. Ik heb dat geprobeerd via Settings - Document settings - Editing - RSS Feeds - View feed of all documents, en kreeg toen de melding "Authorization required - Error 401", terwijl ik nota beide bene de eigenaar van het document ben!
Het uploaden van een document was ook niet echt een doorslaand succes. Bij het uploaden van een "gewoon" MS Word document (een historisch overzicht van gemeentelijke diensten en bedrijven van Amsterdam) kreeg ik de melding "unable to convert document" en daarmee was de upload mislukt. Toen heb ik van dat document een "docx" formaat gemaakt; het uploaden lukte nu wel, maar het openen van het document gaf dermate foutmeldingen dat ik "eruit gegooid werd".
Toen heb ik maar een "pdf" versie van dat document geupload. Dat ging prima; die heb ik vervolgens "gepubliceerd" voor het gehele web (maar dat heeft natuurlijk niet zo veel zin omdat niemand nu kan "meeschrijven").
Kortom: gemengde gevoelens. Vooral het feit dat een simpele upload niet lukt, is nogal frusterend. (Hopelijk doe ik iets simpels fout.)
woensdag 13 oktober 2010
Archiefding 8 & 9: You Tube en Google Maps
YouTube kende ik natuurlijk al; Vimeo nog niet. Inderdaad veel betere beeldkwaliteit. Ik heb bij beide gezocht op mijn favoriete tweetal (Laurel & Hardy) en dat levert bij YouTube (uiteraard, want veel bekender en dus meer gebruikt) veel meer hits op. Overigens vond ik het volgende filmpje op Vimeo van de laatst gehouden Noordkoreaanse militaire parade erg mooi; en herkenbaar want in 2002 heb ik dit zelf in eigen persoon aldaar mogen aanschouwen.
Afgelopen zomer was ik op Spitsbergen; een drietal zelfgemaakte filmpjes heb ik toen al op YouTube gezet. Zie hier een filmpje met twee spelende jonge mannetjes ijsberen.
Ik heb Google Maps Mania bekeken. Daar zaten wel leuke toepassingen tussen. Google Maps lijkt mij bij uitstek geschikt om te worden gebruikt door archiefdiensten; het wordt niet voor niets al veel gebruikt. Een preciese invulling laat ik graag aan mijn collega's van Presentatie over (maar ik heb wel ideeën, ze weten mij te vinden).
Ik heb een eigen Google Map gemaakt, met de route van mijn Trans Siberië treinritje uit 2007 die liep van Santpoort-Zuid naar Vladivostok. Die route was eenvoudig ingetekend, maar het toevoegen van enkele (toevallige) foto's was een heel gedoe. Vooral omdat die foto's niet geuploed kunnen worden, maar zij moeten al ergens op internet staan. Dus ik heb ze eerst op mijn Flickr account gezet, en vervolgens kon ik aldaar naar verwijzen. En dat ging dan nog niet eenvoudig, en het ziet er ook niet echt mooi uit. (Maar het is wel gelukt, geloof ik.)
Afgelopen zomer was ik op Spitsbergen; een drietal zelfgemaakte filmpjes heb ik toen al op YouTube gezet. Zie hier een filmpje met twee spelende jonge mannetjes ijsberen.
Ik heb Google Maps Mania bekeken. Daar zaten wel leuke toepassingen tussen. Google Maps lijkt mij bij uitstek geschikt om te worden gebruikt door archiefdiensten; het wordt niet voor niets al veel gebruikt. Een preciese invulling laat ik graag aan mijn collega's van Presentatie over (maar ik heb wel ideeën, ze weten mij te vinden).
Ik heb een eigen Google Map gemaakt, met de route van mijn Trans Siberië treinritje uit 2007 die liep van Santpoort-Zuid naar Vladivostok. Die route was eenvoudig ingetekend, maar het toevoegen van enkele (toevallige) foto's was een heel gedoe. Vooral omdat die foto's niet geuploed kunnen worden, maar zij moeten al ergens op internet staan. Dus ik heb ze eerst op mijn Flickr account gezet, en vervolgens kon ik aldaar naar verwijzen. En dat ging dan nog niet eenvoudig, en het ziet er ook niet echt mooi uit. (Maar het is wel gelukt, geloof ik.)
woensdag 6 oktober 2010
Archiefding 6 & 7: Flickr
 |
Drie weken geleden was ik een weekendje in Kiev. Ik heb er toen maar meteen een interessant dagje Tsjernobyl aan vastgeknoopt. Een aantal foto's van mijn bezoek aan Tsjernobyl, en de verlaten stad Pripjat, heb ik op mijn afgelopen weekend aangemaakte Flickr-account gezet. Die account is onder mijn eigen naam, ach waarom niet?
Ik heb alle foto's in één set geplaatst, en er tags aangehangen (maar de tag van een foto is nu identiek aan de naam van een foto; ik kon niet zo snel verzinnen waarom dat niet verstandig is). Ik heb de foto's ook een plaatsje gegeven op de "map". En met behulp van archiefding 7 (creative commons) heb ik vervolgens de rechten op het gebruik van mijn foto's gewijzigd (naamsvermelding-niet commercieel-gelijk delen).
(Het is overigens wel jammer dat je maar 100 mb per maand mag uploaden, anders had ik nog een setje foto's van een ander tripje geupload.)
(En het is me overigens niet gelukt om bijgaande foto vanaf mijn Flickr-account te plaatsen bij dit blogbericht; ik kreeg de melding dat de URL niet geldig was. Ik heb nu mijn toevlucht gezocht tot het uploaden van de foto vanaf mijn computer.)
Via Findr heb ik nog gezocht naar ijsberen (en dus niet naar jaguars), maar ik snap het idee (resultaat: dieren én auto's).
zondag 26 september 2010
Archiefding 4 & 5
De ervaringen:
Het plaatsen van "gewone" RSS feeds in Google Reader was een fluitje van een cent. Het plaatsen/abonneren van de cursus feeds ging, dankzij de cursusleiding, met één druk op de knop. Het plaatsen van andere, persoonlijke feeds deed ik met "knippen en plakken", want anders werden ze (bijna allemaal) gezet in mijn browser-favorieten, en dat was niet de bedoeling.
Het zoeken naar handige feeds heb ik als volgt gedaan: ik ben naar websites gegaan die ik regelmatig bezoek (bijv. die van bierconsumentenvereniging PINT) en heb aldaar gekeken of er een feed-knop aanwezig was. Zo ja, dan heb ik die toegevoegd in Google Reader.
Via de blogroll van De Digitale Archivaris kwam ik achter het blogadres van collega-archiefinspecteur Ingmar; die heb ik vervolgens ook toegevoegd.
Via Google Blog Search heb ik een egofeed gemaakt op "Stadsarchief Amsterdam". Dat leek mij (vooral voor onze afdeling Publieksdiensten) zeer interessant. Het is alleen jammer dat je, als iemand op zijn blog "Stadsarchief Amsterdam" noemt (en jij daar in het verleden al een melding van hebt gekregen), iedere keer een nieuwe melding krijgt als er ergens op die blogpagina iets veranderd is (ook al betreft dat niet "Stadsarchief Amsterdam"). Ik begrijp dat wel, maar het is wel iets waar ik even aan moest wennen.
Het is mij overigens niet gelukt om mij te abonneren op die database-zoekactie-RSS feed van Het Utrechts Archief. Als ik een zoekactie doe (bijv. die op Kerken), dan krijg ik wel een resultaat, maar ik vind geen link naar een RSS feed aan de rechterkant van de pagina. (Maar misschien heb ik met mijn neus gekeken, en die is verstopt op dit moment, dus dat kan een reden zijn.)
En bij Google Alerts heb ik mij eigen naam maar eens ingevuld. Eens kijken wat dat oplevert. (Ik weet dat er een jongen uit het zuiden van het land is met dezelfde naam als ik, en we zijn ook nog eens bijna even oud. Dus dat kan leuk worden.)
Ik heb me geabonneerd op een aantal nieuws-sites en die domineren toch wel de stroom "nieuwe berichten"; ik ben er nog niet uit of dat wel zo handig is. (Vooral ook omdat ik via twitter (als volger) ook nieuwe nieuwsberichten ontvang. Het is een beetje een nieuws-overkill aan het worden, en dat kan niet de bedoeling zijn. Ik weet alleen nog niet wat het handigst is in deze. De toekomstige ervaringen zullen mij dat moeten leren.)
Het plaatsen van "gewone" RSS feeds in Google Reader was een fluitje van een cent. Het plaatsen/abonneren van de cursus feeds ging, dankzij de cursusleiding, met één druk op de knop. Het plaatsen van andere, persoonlijke feeds deed ik met "knippen en plakken", want anders werden ze (bijna allemaal) gezet in mijn browser-favorieten, en dat was niet de bedoeling.
Het zoeken naar handige feeds heb ik als volgt gedaan: ik ben naar websites gegaan die ik regelmatig bezoek (bijv. die van bierconsumentenvereniging PINT) en heb aldaar gekeken of er een feed-knop aanwezig was. Zo ja, dan heb ik die toegevoegd in Google Reader.
Via de blogroll van De Digitale Archivaris kwam ik achter het blogadres van collega-archiefinspecteur Ingmar; die heb ik vervolgens ook toegevoegd.
Via Google Blog Search heb ik een egofeed gemaakt op "Stadsarchief Amsterdam". Dat leek mij (vooral voor onze afdeling Publieksdiensten) zeer interessant. Het is alleen jammer dat je, als iemand op zijn blog "Stadsarchief Amsterdam" noemt (en jij daar in het verleden al een melding van hebt gekregen), iedere keer een nieuwe melding krijgt als er ergens op die blogpagina iets veranderd is (ook al betreft dat niet "Stadsarchief Amsterdam"). Ik begrijp dat wel, maar het is wel iets waar ik even aan moest wennen.
Het is mij overigens niet gelukt om mij te abonneren op die database-zoekactie-RSS feed van Het Utrechts Archief. Als ik een zoekactie doe (bijv. die op Kerken), dan krijg ik wel een resultaat, maar ik vind geen link naar een RSS feed aan de rechterkant van de pagina. (Maar misschien heb ik met mijn neus gekeken, en die is verstopt op dit moment, dus dat kan een reden zijn.)
En bij Google Alerts heb ik mij eigen naam maar eens ingevuld. Eens kijken wat dat oplevert. (Ik weet dat er een jongen uit het zuiden van het land is met dezelfde naam als ik, en we zijn ook nog eens bijna even oud. Dus dat kan leuk worden.)
Ik heb me geabonneerd op een aantal nieuws-sites en die domineren toch wel de stroom "nieuwe berichten"; ik ben er nog niet uit of dat wel zo handig is. (Vooral ook omdat ik via twitter (als volger) ook nieuwe nieuwsberichten ontvang. Het is een beetje een nieuws-overkill aan het worden, en dat kan niet de bedoeling zijn. Ik weet alleen nog niet wat het handigst is in deze. De toekomstige ervaringen zullen mij dat moeten leren.)
donderdag 23 september 2010
Sociale media en de gemeente Amsterdam
Zojuist van onze voorlichter ontvangen: de richtlijnen van de gemeente Amsterdam inzake het gebruik van sociale media; zie hier: Richtlijnen sociale media.
(Ik vermoed dat deze link alleen werkt voor Amsterdamse ambtenaren binnen ons Intranet-netwerk, maar zeker weet ik dat niet.)
(Ik vermoed dat deze link alleen werkt voor Amsterdamse ambtenaren binnen ons Intranet-netwerk, maar zeker weet ik dat niet.)
dinsdag 14 september 2010
Archiefding 15: twitteren!
Ik ben stout geweest, of juist het beste jongetje van de klas. Ik heb mij gisteravond al bezig gehouden met archiefding 15: twitteren. (Nou ja, Petra had gezegd dat het al mocht; zeker als je twitteren echt goed tot je wilde nemen.)
Ik ben rustig begonnen en heb eerst een paar bekende twitteraars (Verhagen, Halsema, etc) via RSS toegevoegd aan mijn Google reader.
Maar ik bedacht al snel dat dit wel leuk is, maar dat als je zelf geen account hebt, je niet kunt reageren (mocht je dat willen). Dus later op de avond heb ik mijn eigen twitter-account gemaakt. Overigens onder mijn eigen naam, of dat een slimme keus was zal nog moeten blijken. Voor de vorm heb ik zelfs mijn eerste tweet geplaatst.
Ik ben vervolgens driftig op zoek gegaan naar personen (en organisaties) die ik ga volgen. Ik heb gekozen voor een paar politici (Verhagen, Halsema, Wilders, Pechtold), een aantal nieuwsorganisaties (AT5, Parool, NOS, Frits Wester, CNN, BBC, Reuters) en wat overig (Carice van Houten, Jim Carrey, KLM). (Het was trouwens nog even zoeken naar het "volgknopje", die zat dus onder een pop-up menuutje.)
Eerste ervaringen? Het bleek natuurlijk al snel dat de door mij gevolgde nieuwsorganisaties mijn twitterpagina volledig domineren. Dit lijkt zijn doel enigszins voorbij te gaan (nog los van het feit dat bepaalde nieuwsberichten natuuurlijk bij alle organisaties terugkomen). Ik denk er nu al aan om een paar organisaties te laten vallen, maar weet nog niet welke.
Bijzonder is dat ik al snel 5 mij volstrekt onbekende volgers had. Interessant, maar dat slaat natuurlijk nergens op. (Dat zal wel via iets geautomatiseerds gelopen zijn.)
Wat ik erg jammer vind is het volgende. Vaak reageert een twitteraar (bijv. Halsema) op een reactie van iemand op een eerdere tweet van haar. Maar die reactie van die iemand is dan niet te lezen. Dat kan (voor zover ik nu weet) alleen door naar de twitterpagina van die iemand te gaan. Graag verneem ik of dat niet anders kan.
Overigens geldt dat ik geen iPhone of iets dergelijks heb. Ik heb nog geen idee hoe handig het twitteren via mijn Samsung Star eventueel zal verlopen. Dus voorlopig zal het via een gewone pc verlopen.
O ja, ik ben zeer benieuwd naar dit getwitter, maar dat voornamelijk als volger. Ik zie mij zelf niet als een geboren tweet-schrijver. En tweets als "wel te rusten" van Halsema, gisteravond om 01.00 uur; tja, dat kan ik ook, maar of mensen daar nu op zitten te wachten?
Ik ben rustig begonnen en heb eerst een paar bekende twitteraars (Verhagen, Halsema, etc) via RSS toegevoegd aan mijn Google reader.
Maar ik bedacht al snel dat dit wel leuk is, maar dat als je zelf geen account hebt, je niet kunt reageren (mocht je dat willen). Dus later op de avond heb ik mijn eigen twitter-account gemaakt. Overigens onder mijn eigen naam, of dat een slimme keus was zal nog moeten blijken. Voor de vorm heb ik zelfs mijn eerste tweet geplaatst.
Ik ben vervolgens driftig op zoek gegaan naar personen (en organisaties) die ik ga volgen. Ik heb gekozen voor een paar politici (Verhagen, Halsema, Wilders, Pechtold), een aantal nieuwsorganisaties (AT5, Parool, NOS, Frits Wester, CNN, BBC, Reuters) en wat overig (Carice van Houten, Jim Carrey, KLM). (Het was trouwens nog even zoeken naar het "volgknopje", die zat dus onder een pop-up menuutje.)
Eerste ervaringen? Het bleek natuurlijk al snel dat de door mij gevolgde nieuwsorganisaties mijn twitterpagina volledig domineren. Dit lijkt zijn doel enigszins voorbij te gaan (nog los van het feit dat bepaalde nieuwsberichten natuuurlijk bij alle organisaties terugkomen). Ik denk er nu al aan om een paar organisaties te laten vallen, maar weet nog niet welke.
Bijzonder is dat ik al snel 5 mij volstrekt onbekende volgers had. Interessant, maar dat slaat natuurlijk nergens op. (Dat zal wel via iets geautomatiseerds gelopen zijn.)
Wat ik erg jammer vind is het volgende. Vaak reageert een twitteraar (bijv. Halsema) op een reactie van iemand op een eerdere tweet van haar. Maar die reactie van die iemand is dan niet te lezen. Dat kan (voor zover ik nu weet) alleen door naar de twitterpagina van die iemand te gaan. Graag verneem ik of dat niet anders kan.
Overigens geldt dat ik geen iPhone of iets dergelijks heb. Ik heb nog geen idee hoe handig het twitteren via mijn Samsung Star eventueel zal verlopen. Dus voorlopig zal het via een gewone pc verlopen.
O ja, ik ben zeer benieuwd naar dit getwitter, maar dat voornamelijk als volger. Ik zie mij zelf niet als een geboren tweet-schrijver. En tweets als "wel te rusten" van Halsema, gisteravond om 01.00 uur; tja, dat kan ik ook, maar of mensen daar nu op zitten te wachten?
maandag 6 september 2010
Archiefding 1, 2, 3 en 4
Dingen 1 t/m 3 inmiddels gedaan. En stiekem ding 4 ook al. Dat viel allemaal reuze mee. Dat RSS kende ik nog niet en belooft interessant te zijn. Heb me geabonneerd op AT5 en het Parool. Eens kijken of dat "bij te houden" is qua nieuwsberichten.
23-archiefdingen
De cursus 23-archiefdingen is begonnen. Jacob Roggeveen was een ontdekkingsreiziger, die na maanden reizen iets ontdekt heeft; de komende maanden hoop ik ook het een en ander te ontdekken.
Abonneren op:
Posts (Atom)