donderdag 18 november 2010

Archiefdingen 13 en 14: Wiki's

Ik heb een aantal van de genoemde wiki-sites bekeken. Ik vond die van Tilburg en Sint-Anna Ter Muiden wel aardig. Bij een wiki is het in eerste instantie de bedoeling dat meerdere personen de betreffende site vullen met informatie. Dus als je als archiefdienst een wiki in wilt zetten, dan doe je dat omdat je wilt dat je 2.0-bezoekers 'meeschrijven' aan de site, en deze van informatie voorzien. (Met weer dat prachtige argument dat je bezoekers er een grotere betrokkenheid bij jouw organisatie van krijgen.)
Er zijn diverse onderwerpen te verzinnen voor een mooie wiki-site; ik noem er één: onze werelderfgoed Grachtengordel. Alle grachtenpandjes opnemen en laat een ieder die (historische) informatie heeft (over de panden, bewoners, monumentwaarde, interieur, inclusief foto's) de site vullen.   

De gemeente Amsterdam heeft een wiki-site voor zijn ambtenaren. Het Stadsarchief vult een pagina met veel gestelde vragen over het digitale werken. Zie alhier: wiki. (Wellicht is deze alleen te zien voor de Amsterdamse cursisten.)

Zie hier mijn bijdrage op de 23-Archiefdingen wiki over mijn favoriete reisbestemming. Ik vond de site vrij eenvoudig te "snappen". 

woensdag 10 november 2010

Archiefding 12: Tagging en Social bookmaking

Het lijkt mij dat er verschillende redenen zijn waarom een organisatie de mogelijkheid biedt van het kunnen toevoegen van tags (trefwoorden) op zijn website. Als een websitebezoeker "de moeite neemt" om tags toe te voegen aan jouw website, ontstaat er een soort betrokkenheid van die bezoeker bij jouw organisatie. En dat is mooi natuurlijk. De verschillende toegevoegde tags bij een en hetzelfde plaatje geven natuurlijk een leuk beeld van de "beleving" die de diverse bezoekers hadden bij het zien van het plaatje.
Een meer serieuzere toepassing wordt het natuurlijk als een archiefdienst de "hulp" van het publiek vraagt bij het "toegankelijk maken" van onbekende mensen of gebouwen op foto's of filmpjes die zij onder hun beheer hebben. Lijkt me een prima toepassing; natuurlijk zijn er nadelen te verzinnen, maar ik denk dat de voordelen overheersen.
Wellicht is de volgende toepassing er ook nog één: als je nu wilt dat je foto's voor de hele wereld doorzoekbaar zijn, dan kun je bepaalde bij de foto's behorende trefwoorden in alle (grotere) wereldtalen als tags toevoegen. Ja veel werk, maar zelfs die Braziliaan die in het Portugees aan het zoeken is, vindt jouw plaatje.

Ik heb een eigen Delicious account gemaakt, en heb vervolgens een aantal favorieten toegevoegd. (Handmatig, want automatisch verliep dat niet zo handig. Ik vond het trouwens lastig genoeg om de website goed te doorgronden, maar dat kan ook komen doordat ik niet genoeg tijd neem om de Engelse toelichtingen goed te lezen. Ja fout, maar ik ben vast niet de enige.)
Het is grappig om te zien hoeveel andere personen dezelfde favorieten hebben, en dan vooral welke tags zij aan die website hebben toegevoegd. En natuurlijk heb ik bij een aantal van die personen gekeken welke favorieten zij nog meer hadden, en dat bracht mij dan weer op het idee sommige daarvan ook bij mij toe te voegen (en nu wel automatisch, want dat is maar één druk op een knop).
En ik heb medeblogger Lias 2.0 (onder zijn eigen naam) toegevoegd aan mijn "network".

dinsdag 2 november 2010

Archiefding 11: Web 2.0

Ik ben deze cursus gaan doen om iets meer te weten te komen over het hoe en waarom, en het wel en wee van de (op dit moment bestaande!) sociale media. Hoewel ik er weinig mee deed, dacht ik er een paar wel enigszins te kennen. Wel nu, dat viel tegen, er blijken zoveel meer mogelijkheden te bestaan binnen de bestaande bekende applicaties. En dan blijken er ook nog minder bekende alternatieve applicaties te zijn die wellicht net weer even anders werken en waar je net weer even wat anders mee kunt doen. (bijv. Wordpress i.p.v. Blogger, en Vimeo i.p.v. YouTube). En het houdt natuurlijk niet op, nieuwe applicaties zullen komen (en sommige ook weer gaan).
Hoe scheid je het kaf van het koren, en welke gaan wij gebruiken om onze archieven meer onder de aandacht te brengen? Tja, dat ligt voor de hand: degenen die het meest gebruikt worden door het grote publiek.
Op welke wijze gaan wij ze gebruiken? Ik voel er weinig voor om op deze plek daar nu grootse vergezichten voor te schilderen, maar het gebruik van Google Maps (voor historische plattegronden en andere locatiegebonden archiefbescheiden/informatie, hetzij met één druk op de knop, hetzij als een soort voorportaal), YouTube (voor oude filmpjes en eventueel eentje met een rondleiding door onze depots en restauratieatelier) en Flickr (voor het kunnen laten uploaden van Amsterdamse foto's enerzijds (zoals wij nu al doen) en het kunnen laten toevoegen van metadata aan onbekende foto's uit onze collectie anderzijds) zou ik zeer toejuichen. Verder is het aan onze afdeling Publieksdiensten.
Ondertussen denk ik, als archiefinspecteur, verder over de nut en noodzaak van het al dan niet moeten willen (kunnen) archiveren van sommige (door Amsterdamse gemeentelijke diensten) gebruikte toepassingen. Zijn die tweets van onze wethouders dermate van historisch belang dat ik die voor de eeuwigheid zou willen bewaren? Ik weet het nog niet zeker, maar ik denk van niet; wordt vast vervolgd.  
  
        

woensdag 20 oktober 2010

Archiefding 10: Google Docs

Ik ben begonnen met het maken van een (test) documentje, en heb vervolgens mijn groepsgenoten en een paar volgers van mij uitgenodigd om het document aan te vullen (wat enkelen al heel snel gedaan hebben). Ik heb al snel daarna besloten om het document "te openen" voor iedereen die de link weet te vinden. (Ik hoop dat dit gelukt is.)
Het lukte mij vervolgens niet om mij te abonneren op de RSS feed van dit document. Ik heb dat geprobeerd via Settings - Document settings - Editing - RSS Feeds - View feed of all documents, en kreeg toen de melding "Authorization required - Error 401", terwijl ik nota beide bene de eigenaar van het document ben!

Het uploaden van een document was ook niet echt een doorslaand succes. Bij het uploaden van een "gewoon" MS Word document (een historisch overzicht van gemeentelijke diensten en bedrijven van Amsterdam) kreeg ik de melding "unable to convert document" en daarmee was de upload mislukt. Toen heb ik van dat document een "docx" formaat gemaakt; het uploaden lukte nu wel, maar het openen van het document gaf dermate foutmeldingen dat ik "eruit gegooid werd".
Toen heb ik maar een "pdf" versie van dat document geupload. Dat ging prima; die heb ik vervolgens "gepubliceerd" voor het gehele web (maar dat heeft natuurlijk niet zo veel zin omdat niemand nu kan "meeschrijven").

Kortom: gemengde gevoelens. Vooral het feit dat een simpele upload niet lukt, is nogal frusterend. (Hopelijk doe ik iets simpels fout.)
   

woensdag 13 oktober 2010

Archiefding 8 & 9: You Tube en Google Maps

YouTube kende ik natuurlijk al; Vimeo nog niet. Inderdaad veel betere beeldkwaliteit. Ik heb bij beide gezocht op mijn favoriete tweetal (Laurel & Hardy) en dat levert bij YouTube (uiteraard, want veel bekender en dus meer gebruikt) veel meer hits op. Overigens vond ik het volgende filmpje op Vimeo van de laatst gehouden Noordkoreaanse militaire parade erg mooi; en herkenbaar want in 2002 heb ik dit zelf in eigen persoon aldaar mogen aanschouwen.
Afgelopen zomer was ik op Spitsbergen; een drietal zelfgemaakte filmpjes heb ik toen al op YouTube gezet. Zie hier een filmpje met twee spelende jonge mannetjes ijsberen.

Ik heb Google Maps Mania bekeken. Daar zaten wel leuke toepassingen tussen. Google Maps lijkt mij bij uitstek geschikt om te worden gebruikt door archiefdiensten; het wordt niet voor niets al veel gebruikt. Een preciese invulling laat ik graag aan mijn collega's van Presentatie over (maar ik heb wel ideeën, ze weten mij te vinden).
Ik heb een eigen Google Map gemaakt, met de route van mijn Trans Siberië treinritje uit 2007 die liep van Santpoort-Zuid naar Vladivostok. Die route was eenvoudig ingetekend, maar het toevoegen van enkele (toevallige) foto's was een heel gedoe. Vooral omdat die foto's niet geuploed kunnen worden, maar zij moeten al ergens op internet staan. Dus ik heb ze eerst op mijn Flickr account gezet, en vervolgens kon ik aldaar naar verwijzen. En dat ging dan nog niet eenvoudig, en het ziet er ook niet echt mooi uit. (Maar het is wel gelukt, geloof ik.)   

woensdag 6 oktober 2010

Archiefding 6 & 7: Flickr


Ik ben begonnen met het "rondkijken" op Flickr, o.a. op de photostreams van enkele archiefdiensten. Maar al snel kwam ik terecht op photostreams van personen die hun reisfoto's op Flickr geplaatst hebben. Dat kan ik ook, dacht ik!
Drie weken geleden was ik een weekendje in Kiev. Ik heb er toen maar meteen een interessant dagje Tsjernobyl aan vastgeknoopt. Een aantal foto's van mijn bezoek aan Tsjernobyl, en de verlaten stad Pripjat, heb ik op mijn afgelopen weekend aangemaakte Flickr-account gezet. Die account is onder mijn eigen naam, ach waarom niet?
Ik heb alle foto's in één set geplaatst, en er tags aangehangen (maar de tag van een foto is nu identiek aan de naam van een foto; ik kon niet zo snel verzinnen waarom dat niet verstandig is). Ik heb de foto's ook een plaatsje gegeven op de "map". En met behulp van archiefding 7 (creative commons) heb ik vervolgens de rechten op het gebruik van mijn foto's gewijzigd (naamsvermelding-niet commercieel-gelijk delen).
(Het is overigens wel jammer dat je maar 100 mb per maand mag uploaden, anders had ik nog een setje foto's van een ander tripje geupload.)
(En het is me overigens niet gelukt om bijgaande foto vanaf mijn Flickr-account te plaatsen bij dit blogbericht; ik kreeg de melding dat de URL niet geldig was. Ik heb nu mijn toevlucht gezocht tot het uploaden van de foto vanaf mijn computer.)
Via Findr heb ik nog gezocht naar ijsberen (en dus niet naar jaguars), maar ik snap het idee (resultaat: dieren én auto's).

zondag 26 september 2010

Archiefding 4 & 5

De ervaringen:
Het plaatsen van "gewone" RSS feeds in Google Reader was een fluitje van een cent. Het plaatsen/abonneren van de cursus feeds ging, dankzij de cursusleiding, met één druk op de knop. Het plaatsen van andere, persoonlijke feeds deed ik met "knippen en plakken", want anders werden ze (bijna allemaal) gezet in mijn browser-favorieten, en dat was niet de bedoeling.
Het zoeken naar handige feeds heb ik als volgt gedaan: ik ben naar websites gegaan die ik regelmatig bezoek (bijv. die van bierconsumentenvereniging PINT) en heb aldaar gekeken of er een feed-knop aanwezig was. Zo ja, dan heb ik die toegevoegd in Google Reader.
Via de blogroll van De Digitale Archivaris kwam ik achter het blogadres van collega-archiefinspecteur Ingmar; die heb ik vervolgens ook toegevoegd.
Via Google Blog Search heb ik een egofeed gemaakt op "Stadsarchief Amsterdam". Dat leek mij (vooral voor onze afdeling Publieksdiensten) zeer interessant. Het is alleen jammer dat je, als iemand op zijn blog "Stadsarchief Amsterdam" noemt (en jij daar in het verleden al een melding van hebt gekregen), iedere keer een nieuwe melding krijgt als er ergens op die blogpagina iets veranderd is (ook al betreft dat niet "Stadsarchief Amsterdam"). Ik begrijp dat wel, maar het is wel iets waar ik even aan moest wennen.
Het is mij overigens niet gelukt om mij te abonneren op die database-zoekactie-RSS feed van Het Utrechts Archief. Als ik een zoekactie doe (bijv. die op Kerken), dan krijg ik wel een resultaat, maar ik vind geen link naar een RSS feed aan de rechterkant van de pagina. (Maar misschien heb ik met mijn neus gekeken, en die is verstopt op dit moment, dus dat kan een reden zijn.)
En bij Google Alerts heb ik mij eigen naam maar eens ingevuld. Eens kijken wat dat oplevert. (Ik weet dat er een jongen uit het zuiden van het land is met dezelfde naam als ik, en we zijn ook nog eens bijna even oud. Dus dat kan leuk worden.)
Ik heb me geabonneerd op een aantal nieuws-sites en die domineren toch wel de stroom "nieuwe berichten"; ik ben er nog niet uit of dat wel zo handig is. (Vooral ook omdat ik via twitter (als volger) ook nieuwe nieuwsberichten ontvang. Het is een beetje een nieuws-overkill aan het worden, en dat kan niet de bedoeling zijn. Ik weet alleen nog niet wat het handigst is in deze. De toekomstige ervaringen zullen mij dat moeten leren.)